دوشنبه, 31 تیر 1398
آخرین اخبار

یادداشت

گفت‌و‌گو

مقالات

نظرسنجی

به نظر شما ظاهر جدید سایت قابل قبول است ؟
بله - 100%
خیر - 0%

Total votes: 7
The voting for this poll has ended on: آگوست 13, 2013

روابط عمومی خودمدار یا خودمداری در روابط عمومی

یکی از موضوع های مهم، اصلی و شاخص در هر روابط عمومی، شناخت انواع مخاطبان و طراحی و برنامه ریزی و جهت گیری برنامه ها بر مبنای نیازهای مخاطبان و اهداف و برنامه های سازمان است.

 

روابط عمومی های مخاطب مدار انواعی می تواند داشته باشد که روابط عمومی مردم مدار را می توان یکی از برجسته ترین نوع این دسته از روابط عمومی ها نامید.

توجه به مخاطبان، طبقه بندی آنان، شناسایی نیازهای انواع مخاطبان، برقراری ارتباطات دوسویه و تعامل برای کسب تفاهم و تلاش هوشمندانه و کارشناسانه برای ایجاد همدلی بین سازمان و مخاطبان از جمله فعالیت هایی است که هر روابط عمومی آگاه و دانا به وظایف حرفه ای و تخصصی خویش از آن عافل نیست.

به هر میزان عنصر دانایی در روابط عمومی جریان یابد ، توجه به مخاطبان، بیشتر و برنامه های روابط عمومی بیشتر بر مدار مخاطبان می چرخد و هر چه شناخت و آگاهی به روابط عمومی و وظایف حرفه ای روابط عمومی کمتر باشد، موج بی توجهی به مخاطبان بیشتر، بلندتر و مخرب تر است.

در میان انواع روابط عمومی ها،  گاهی به روابط عمومی هایی برمی خوریم که نه به مخاطبان داخلی یا درونی سازمان متبوع خویش می اندیشند و نه در اندیشه مخاطبان بیرونی سازمان هستند، بلکه تنها به خود و منافع خود می اندیشند و خودمداری را وجهه ی همت خویش قرارداده و در یکایک حرکت های آنان موج می زند.

این نوع روابط عمومی ها، با بی توجهی به انواع مخاطبان، و ریشه کن ساختن بزرگترین سرمایه های اجتماعی سازمان که همان اعتماد مخاطبان می باشد، سازمان خویش را به قهقرا و مسلخ نابودی می برند.

خودمداری اینگونه روابط عمومی ها ، حتی تمامی فرصت های خدمتگزاری شایسته را از مدیران و کارکنان سازمان می گیرد و زحمات و تلاشهای آنان و سرمایه های سازمان را بر باد می دهد.

چنین روابط عمومی هایی به قدری در امواج خودمداری و پیگیری منافع شخصی خود غرق می شوند که انواع مخاطبان، نه به چشم آنان می آیند و نه صدای مخاطبان را می شنوند.

شناسایی این معضل که بهتر است آن را «روابط عمومی نمایی» یا «خودنداری در روابط عمومی» بنامیم، به علاقه مندان و فعالان روابط عمومی ، این آگاهی و دانایی را افزون خواهد ساخت تا از درافتادن در ورطه خطرناک خودمداری پرهیز نموده و نسبت به وظایف و بایسته های حرفه ای و تخصصی خویش آگاه شوند.

روابط عمومی خودمدار؛ اگر از رسانه ها بهره می جوید نیز به منظ.ر پوشش قرار دادن نیازهای اطلاعاتی مخاطبان و یا پاسخگویی به آنان نیست،  بلکه تلاش می کند تا به نوعی منافع شخصی خویش را پوشش دهد.

روابط عمومی خودمدار؛ اگر از تبلیغات و فعالیت های تبلیغی هم استفاده می کند، نه برای اهداف سازمانی . هدفگیری انواع مخاطبان است، بلکه تبلیغات را به عنوان مجرایی برای تامین منافع فردی خویش می پندارد که این منافع گاهی مادی و گاهی غیرمادی است.

روابط عمومی خودمدار؛ شاید از ابزارها یا روش های روابط عمومی بهره بگیرد، اما با توجه به اینکه فعالیتش بر مدار مخاطب نمی چرخد، تلاشش از محتوایی صادقانه و راستین برخوردار نیست و تا جایی به فعالیت ادامه می دهد که آن فعالیت بتواند منافع فردی اش را تامین و تضمین نماید و لطمه ای به آن وارد نسازد.

بنابر این روابط عمومی خودمدار در هنگاهم تعارض منافع فردی و منافع سازمانی یا منافع مخاطبان، برای منافع فردی اولویت قائل است و حاضر نیست هیچ چیز را با آن عوض کند.

در واقع روابط عمومی خودمدار؛ روابط عمومی نیست! بلکه شاید بتوان این حرکت فرصت طلبانه و سودجویانه را نوعی خودمداری در روابط عمومی دانست که  وجهه ی روابط عمومی و سازمان را فداری امیال و هوس ها و منافع خود می کند و با نادیده انگاشتن وظایف حرفه ای و تخصصی خویش، زمینه های گسترش فاصله سازمان و مخاطبانش را فراهم آورده و بقای سازمان را به خطر می اندازد.

مدیران هوشمند، خدامحور، مردم گرا و مردم مدار؛ هیچگاه در دام خودمداری های برخی روابط عمومی ها قرار نمی گیرند و با ارزش قائل شدن برای سرمایه های اجتماعی سازمان و اعتماد مخاطبان، مانع چنین جهت گیری ناصحیحی در روابط عمومی سازمان متبوع خویش می شوند و کارگزاران روابط عمومی را به مسیر مردم مداری وامی دارند.

اضافه کردن نظر



کد امنیتی
تازه کردن

مکان تبلیغات شما
انجمن متخصصان روابط عمومی استان یزد